Ήρθε στη Βουλή, μίλησε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και βγήκε ο υπουργός Ενέργειας και (δήθεν) Περιβάλλοντος Σταύρος Παπασταύρου να επιτεθεί σε όποιον θέτει εύλογους προβληματισμούς και αμφιβολίες για το άρθρο 30 της σύμβασης του ελληνικού δημοσίου με τη Chevron.
Διασφαλίζουν την ασφάλεια της επένδυσης των Αμερικανών κι όχι τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Πόσο μάλλον τις ελληνικές αξιώσεις απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο για την ΑΟΖ. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη για άλλη μια φορά ενεργεί σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων.
Σε ανάρτησή του ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και επιστημονικός υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών (ΚΕΜΜΙΣ) εξηγεί την κατάσταση:
«Να τα κάνουμε λίγο λιανά για το άρθρο 30 της σύμβασης με την εταιρεία Chevron για την έρευνα και εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης.
Το άρθρο 30 της σύμβασης Ελληνικού Δημοσίου-Chevron επιτρέπει στην εταιρεία να αποχωρεί από περιοχές ερευνών (νότια Κρήτη/Ιόνιο) σε περίπτωση μελλοντικής οριοθέτησης ΑΟΖ που τις εξαιρεί, προβλέποντας αποζημιώσεις.
Δηλαδή ήρθε η εταιρεία και είπε στην ελληνική κυβέρνηση: να υπογράψω τη σύμβαση αλλά τα οικόπεδα που μου δίνεις τα διεκδικούν και άλλοι, εννοώντας προφανώς το τουρκολιβυκό σύμφωνο για την ΑΟΖ, για αυτό θέλω να με εξασφαλίσεις σε περίπτωση που πάρει άλλος το οικόπεδο.
Αντί η κυβέρνηση να διαβεβαιώσει ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί συνεπώς δεν χρειάζεται η πρόβλεψη του άρθρου, αποδέχεται το ενδεχόμενο ως υπαρκτό και προβλέπει αποχώρηση της εταιρείας και σχετική αποζημίωση.
Και τέλος το επιχείρημα ότι η συμφωνία της Chevron με την Ελλάδα ενισχύει τη θέση μας για την ΑΟΖ γιατί η εταιρεία θα έχει κάθε συμφέρον να υποστηρίξει την ελληνική οριοθέτηση της ΑΟΖ καταρρίπτεται. Η εταιρεία λόγω του άρθρου αυτού θα κερδίσει ότι και να γίνει και θα έχει κάθε λόγο να παραμείνει ουδέτερη σε οποιαδήποτε διένεξη για την ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης».
