Αυτό τόνισε η κυρία Ελένη Μπαϊράμη, Managing Director της ECO Hellas στο πλαίσιο της τοποθέτησής της στο 11ο Energy Transition Symposium που διοργάνωσε η ΗΑΕΕ.
Παράλληλα, η κυρία Μπαϊράμη ξεκαθάρισε πως βασική πρόκληση για την ανάπτυξη των πράσινων αερίων στη χώρα μας δεν είναι ούτε η ωριμότητα της τεχνολογίας ούτε η διαθεσιμότητα πρώτων υλών αλλά αντίθετα η δημιουργία μιας λειτουργικής αγοράς με σταθερούς κανόνες, προβλεψιμότητα και ζήτηση.
Ανέδειξε μάλιστα το παράδειγμα χωρών όπως η Γερμανία και η Γαλλία, όπου οι τεχνολογίες αυτές έχουν αποτελούν κομμάτι μιας πλήρως λειτουργικής αγοράς. Για παράδειγμα, στη Γερμανία, λειτουργεί ένα σύστημα αγοράς βιομεθανίου και bio-LNG που περιλαμβάνει μηχανισμούς όπως το Greenhouse Gases (GHG) quota, οδηγώντας σε ανταγωνιστικότερες τιμές, ιδιαίτερα στον τομέα των μεταφορών, όπου το bio-LNG ήδη ανταγωνίζεται το diesel. Αντίστοιχα, στη Γαλλία, η ανάπτυξη στηρίζεται σε μοντέλα μακροχρόνιας τιμολόγησης, όπως τα Contracts for Difference (CfD), που εξασφαλίζουν σταθερά έσοδα και μειώνουν τον επενδυτικό κίνδυνο.
Στην Ελλάδα, ωστόσο, όπως τόνισε η κυρία Μπαϊράμη, καταγράφεται μια σημαντική αντίφαση. Παρότι υπάρχει ώριμη τεχνολογία, επάρκεια πρώτων υλών και δυνατότητα ενσωμάτωσης στο υφιστάμενο ενεργειακό σύστημα, η αγορά βιομεθανίου παραμένει ουσιαστικά ανενεργή. Το βασικό εμπόδιο, σύμφωνα με την κυρία Μπαϊράμη, είναι η απουσία ενός λειτουργικού μηχανισμού αγοράς. Και αυτό γιατί μέχρι σήμερα στη χώρα μας δεν υπάρχει προβλεψιμότητα τιμών, ένα αξιόπιστο σύστημα αποζημίωσης παραγωγών μια ανεπτυγμένη αγορά εγγυήσεων προέλευσης καθώς και η δυνατότητα χρηματοδότησης με βάση σταθερά έσοδα.
Η ανάληψη πρωτοβουλιών προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί μια κατεξοχήν πολιτική επιλογή, η οποία αποκτά και γεωπολιτική διάσταση, καθώς η Ευρώπη επιδιώκει την ενεργειακή της ανεξαρτησία μέσα από την ενίσχυση των εγχώριων πράσινων καυσίμων.
Η επόμενη ημέρα των πράσινων αερίων
Αναφερόμενη στο μέλλον των πράσινων αερίων και των εναλλακτικών καυσίμων, η κυρία Μπαϊράμη υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται για μια «συμπληρωματική» τεχνολογία, αλλά για έναν κρίσιμο πυλώνα που συνδέει τις βασικές προκλήσεις της εποχής, δηλαδή την απανθρακοποίηση, την κυκλική οικονομία και την ενεργειακή ανεξαρτησία.
Ως προς την απανθρακοποίηση, όπως τόνισε, σε τομείς όπου η ηλεκτροποίηση είναι δύσκολη (βαριά βιομηχανία, ναυτιλία, βαριές μεταφορές), τα πράσινα αέρια αποτελούν άμεσο και εφαρμόσιμο υποκατάστατο. Αντίστοιχα, στην κυκλική οικονομία, μετατρέπουν τα απόβλητα (αγροτικά, κτηνοτροφικά, αστικά) σε ενέργεια και προϊόντα, δημιουργώντας έναν ολοκληρωμένο κύκλο αξίας. Τέλος, ως προς το ζήτημα της ενεργειακής ανεξαρτησίας τα πράσινα αέρια είναι εγχώρια καύσιμα που μειώνουν την εξάρτηση από εισαγωγές και ενισχύουν τη γεωπολιτική ανθεκτικότητα.
Ανέφερε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης και του παραγωγικού της μοντέλου, έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε περιφερειακό κόμβο πράσινης ενέργειας, αναπτύσσοντας ακόμη και εξαγωγικό ρόλο.
Από την έρευνα στην πράξη: το παράδειγμα της Ιεράπετρας
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη σημασία της καινοτομίας και της συνεργασίας μεταξύ βιομηχανίας και ακαδημαϊκής κοινότητας με χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το έργο της ECO Hellas στην Ιεράπετρα, σε συνεργασία με το ΕΚΕΤΑ. Το εν λόγω έργο μάλιστα βραβεύθηκε από τη HAEE στο πλαίσιο της ετήσιας σχετικής εκδήλωσης.
Συγκεκριμένα, η μονάδα παραγωγής βιοαερίου της ECO HELLAS αξιοποιεί αγροτικά απόβλητα για παραγωγή βιοαερίου ενώ μέρος του βιοαερίου θα μετατρέπεται σε βιομεθάνιο και στη συνέχεια σε πράσινο υδρογόνο. Παράλληλα, η μονάδα παράγει εδαφοβελτιωτικό δευτερογενές προϊόν προς αξιοποίηση στις καλλιέργειες.
Έτσι, το έργο, αν και πιλοτικό, αποδεικνύει ότι ενεργειακά απομονωμένες περιοχές μπορούν να μετατραπούν σε τοπικά ενεργειακά οικοσυστήματα, καθώς σε μια χώρα με έντονη νησιωτικότητα, τέτοιες εφαρμογές ανοίγουν τον δρόμο για ενεργειακή αυτονομία, μείωση εισαγόμενων καυσίμων βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη.
Κλείνοντας, η κυρία Μπαϊράμη επισήμανε ότι η Ελλάδα δεν υστερεί ούτε σε τεχνογνωσία ούτε σε ερευνητικό δυναμικό. Αντίθετα, το πραγματικό κενό εντοπίζεται στη μετατροπή της γνώσης σε μεγάλης κλίμακας επενδύσιμα έργα. Η πρόκληση είναι σαφής: η γεφύρωση του χάσματος μεταξύ έρευνας και αγοράς. Εάν αυτό επιτευχθεί, τα πράσινα αέρια μπορούν να αποτελέσουν τη βάση μιας νέας ενεργειακής και οικονομικής πραγματικότητας για τη χώρα κατέληξε η κυρία Μπαϊράμη.
